Εφηβική Απομόνωση. Πώς αντιπετωπίζεται;

Τι μπορεί να οδηγήσει στην απομόνωση ή την εξαφάνιση του εφήβου;

-          Ο φόβος απόρριψης ή απογοήτευσης

-          Ένας οικογενειακός ανασχηματισμός (χωρισμός, θάνατος, μεγάλο ταξίδι)

-          Ντροπή για ένα θέμα ταυτότητας (εξωτερική εμφάνιση, σεξουαλική αναζήτηση)

-          Αδυναμία έκφρασης (συναισθημάτων ή σκέψεων)

-          Απειλητικό οικογενειακό περιβάλλον (λεκτική ή σωματική βία, σεξουαλική παρενόχληση

-          Συναίσθημα καταπίεσης (υπερβολικός έλεγχος, επιβολή όρων και συμπεριφοράς)

Πώς αντιμετωπίζουμε την εφηβική κρίση;

-          Είμαστε προσεκτικοί σε κάθε αλλαγή και συζητάμε για αυτή με ενδιαφέρον και όχι με κριτικό πνεύμα.

-          Ανοίγουμε ουσιαστικές συζητήσεις, χωρίς όμως να φαίνεται ότι θέλουμε να ελέγχουμε τη συμπεριφορά.

-          Αποφεύγουμε τους εκνευρισμούς, ακόμη κι αν πιστεύουμε πως έχουμε απόλυτο δίκιο. Μόνο η ήρεμη επικοινωνία μπορεί να πείσει.

-          Πέρα από τις διαφωνίες δεν ξεχνάμε να επιβραβεύουμε κάθε θετικό στοιχείο του χαρακτήρα.

-          Ενθαρρύνουμε όλες τις αναζητήσεις γιατί μόνο έτσι θα αισθανθεί ο έφηβος ότι είμαστε μαζί του και όχι εναντίον του.

-          Διαχωρίζουμε την κριτική για το σχολείο από την επιβράβευση της συνολικής συμπεριφοράς, για να μην ταυτίζει ο έφηβος το χαρακτήρα με τη σχολική επίδοση.

-          Μαθαίνουμε τον έφηβο που αλλάζει με την ίδια αγωνία που μαθαίνει κι εκείνος τον εαυτό του. Δεν τον απορρίπτουμε από επιφανειακές αντιδράσεις.

*Πηγή Άρθρου & Δικαιώματα: Εύη Σύρου, Γνωσιακή Ψυχολόγος, Συνθετική Αυτογνωσία, www.evysyrou.gr